EY SARI GÖK BULUTU
dön kendine, gözlerimi yüzünde vur kendini kimsesiz yollara ömrünün ey sarı gök bulutu, ey ızdırap gülşeni zaman definesini taşı dağarcığında yoksa aşkı bir belalı vadiye çekersin eline geçince ruhun dizginlerini umudunu imkansız çöllere taşır ölüm kumların dehşetine salar gezginlerini efsunlu bir vahanın bağrına düşer ölüm eteği neden yaslı keremsiz kalan dağın hangi rüzgar kuruttu duygular tarlasını ey sarı gök bulutu, ey ızdırap gülşeni dokundur ellerini şiirin alevine yoksa aşk, bir köşede ansızın yakar seni dön kendine, anlarsın; yıllar boyu çaresiz olmak ne kadar acı karanlık bir kuyuda birer birer kapanır güneşin perdeleri kaybedersin bir daha dönmemek üzere geri riyakar neş’eyi de, budala uykuyu da
1/10/2009 | Kategori:
NURULLAH GENC
|
Yorum (0) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa